مقدمه

موشکهای فضایی مانند موشکهای آتش بازی عمل می‌کنند. سوخت با ماده‌ای به نام اکسنده که حاوی گازتسریع کننده احتراق یعنی اکسیژن است، ترکیب می‌شود. آنگاه این ترکیب که یک پیشران محسوب می‌شود، می‌سوزد و گازهای داغی را تولید می‌کند، این گازها منبسط شده ، از طریق یک دماغه خارج و باعث می‌شوند موشک به طرف بالا حرکت کند. این واکنش برای اولین باردرقرن هفدهم توسط نیوتون، درقانون سوم حرکتش بیان شد.او اظهارداشت که برای هرعملی (خروج گازها دراینجا) عکس العملی است مساوی ومخالف جهت آن (در اینجا ، حرکت موشک).